زمینه و هدف: برچسب گذاری صحیح مواد غذایی میتواند به بهبود رژیم غذایی و سلامت کمک کند.با توجه به اهمیت سدیم در رژیم غذایی،تعیین مقدار سدیم مواد غذایی و مقایسه آن با مقدار گزارش شده بر روی برچسبهای تغذیهای از اهداف مطالعه حاضر بود. روش کار: در این مطالعه 96 ماده غذایی پرمصرف در 5 گروه شامل فرآوردههای گوشتی و پروتئینی، لبنیات، تنقلات، ســس ســـفید، رب گوجه فرنگی و ماکارونی مورد بررسی قرار گرفت. مقدار سدیم با دستگاه فلـیم فتومتر (Halstead, Essex, England) اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون ویلکاکسون و ضریب همبستگی پیرسون انجام گرفت. یافته ها: میانگین مقدار سدیم موجود در فرآوردههای گوشتی و پروتئینی (04/183±35/409 میلی گرم) به طور معناداری بیشتر از مقدار گزارش شده بر روی برچسبهای تغذیهای (95/273±90/317 میلیگرم) بود (005/0p=). در گروه سسها و ربها میانگین مقدار سدیم بطور معنیداری کمتر از مقدار گزارش شده بر روی برچسبهای تغذیهای بود (002/0p=). در لبنیات و ماکارونی مقدار سدیم گزارش شده بر روی برچسب ها با مقدار واقعی تفاوت معناداری نداشت. در 67 درصد مواد غذایی مورد بررسی، مقدار سدیم گزارش شده بر روی برچسبهای تغذیهای با سدیم بکاررفته در مواد اولیه تطابق نداشت و کمتر یا بیشتر از مقدار واقعی گزارش شده بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد مقدار سدیم گزارش شده بر روی برچسبهای تغذیهای مواد غذایی با مقادیر بکاررفته در مواد اولیه تفاوت قابل توجهی دارد. لذا کنترل دقیق سدیم در مراحل تولید فرآوردههای غذایی و نظارت دقیقتر برچسبهای تغذیهای ضروری است.
Barzegar A, Darbandi M, Hemati A, Pasdar Y. Evaluation and Comparison of Sodium in High Consumption Foods with the Amount Reported on Nutritional Label in Kermanshah. j.health 2022; 13 (2) :151-160 URL: http://healthjournal.arums.ac.ir/article-1-2587-fa.html
برزگر اکبر، دربندی میترا، همتی ازندریانی عباس، پاسدار * یحیی. بررسی و مقایسه سدیم موادغذایی پرمصرف با مقدار گزارش شده بر روی برچسب غذایی در شهر کرمانشاه. سلامت و بهداشت. 1401; 13 (2) :151-160