دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
چکیده: (1155 مشاهده)
زمینه و هدف: فنآوریهای جدید جزء مهمی از استراتژیهای سازگاری مورد استفاده توسط خانوارهای روستایی برای مقابله با اثرات تغییرات آب و هوایی است. هدف از این تحقیق، بررسی عوامل مؤثر بر پذیرش روشهای نوآورانه سازگاری در سیستمهای کشاورزی فاریاب توسط کشاورزان شهرستان ممسنی در استان فارس است. روش کار: این مطالعه یک تحقیق کاربردی بود که با روش پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش 4033 کشاورز بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی متناسب، نمونهای به حجم 351 کشاورز بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب گردید. دادهها با استفاده از پرسشنامه بر اساس مدل مفهومی جمعآوری شد. اعتبار صوری پرسشنامه توسط هیئت کارشناسان و ضریب اطمینان آلفای کرونباخ پایایی را از خوب تا عالی، به طور کلی 7/0 تا 78/0 نشان میدهد. یافتهها:نتایج رگرسیون لجستیک نشان داد که متغیرهای اندازه مزرعه و تمایل به حفاظت از آب و درک خطرات اجتماعی ناشی از کمبود آب، به طور مثبت و قابل توجهی با کاشت گیاهان مقاوم در برابر خشکی در ارتباط هستند. این متغیرها میتوانند 22 درصد از انتخاب گزینههای سازگاری کشاورزان را در شرایط کمبود آب تبیین نمایند. همچنین اندازه مزرعه و تمایل به حفاظت از آب، تعیینکنندههای مهم در پذیرش الگوی کشت جدید به عنوان یک اقدام سازگاری هستند. این متغیرها 23 درصداز واریانس پذیرش نوآوری را پیشبینی کردند. درک خطرات زیستمحیطی ناشی از کم آبی، ریسکپذیری و آگاهی درباره پیامدهای کمبود آب نیز اثر قابل توجهی بر سازگاری داشتند. این عوامل 33 درصد از واریانس پذیرش سیستمهای آبیاری تحت فشار را پیشبینی مینمایند. نتیجه گیری:طبق نتایج کشاورزان تمایل بالایی به حفاظت از آب داشته و اطلاعات، درک خطرات و عواقب ناشی از کمبود آب نیز در میان آنان بالا میباشد.
Rahmani S, Yazdanpanah M. Investigating the Determinants of Adoption of Innovation as a Strategy to Adaptation to Climate Change. j.health 2021; 12 (3) :405-415 URL: http://healthjournal.arums.ac.ir/article-1-2472-fa.html
رحمانی* صادق، یزدان پناه مسعود. بررسی عوامل تعیین کننده پذیرش نوآوری به عنوان یک راهبرد سازگاری با تغییرات اقلیمی. سلامت و بهداشت. 1400; 12 (3) :405-415