زمینه و هدف: مشکلات ناشی از ریزگردها بهویژه ذرات کوچکتر از ده میکرومتر، یکی از مهمترین مسایل مرتبط با آلودگی هوا میباشد. گرد و خاک وارده به اتمسفر از مناطق خشک و نیمه خشک منشأ میگیرد. هدف از این مطالعه تعیین تغییرات فصلی کیفیت هوای شهر کرمانشاه از نظر غلظت آلاینده PM10 در دوره 4 ساله (90-1387) در شهر کرمانشاه میباشد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است، بهطوری که در طی 4 سال مطالعه در فصول مختلف سال، جمعاً 1334 نمونه از ایستگاههای اندازهگیری آلایندههای هوا وابسته به سازمان محیط زیست کرمانشاه جمعآوری گردید، سپس نمونهها با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد در طول دوره 4 ساله درصد کل فراوانی آلاینده PM10 با معیار خوب، سالم، ناسالم، بسیار ناسالم و خطرناک به ترتیب 4/10، 2/59، 4/26، 7/0 و 3/3 % میباشد. به طوریکه بیشترین و کمترین میزان انتشار PM10 با معیار خوب (50-0)، به ترتیب در ماههای بهمن (7/37%) و خرداد و تیر (0%)، فصل زمستان (96/21%) و تابستان (81/4%) رخ داد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تیرماه و فصل تابستان بدترین کیفیت هوا را از نظر غلظت PM10 داشتند، که آن نیز به دلیل تواتر و شدت ورود ریزگردها در زمان های مذکور بود. لذا ضروری است که در سطح کلان مدیریت کشوری و با همکاری کشور همسایه در کاهش این آلاینده اقدام لازم به عمل آید.
Almasi A, Moradi M, Sharafi K, Abbasi S. Seasonal Variation in Air Quality of Kermanshah City in Terms of PM10 Concentration over a Four-Year Period (2008-2011). j.health 2014; 5 (2) :149-158 URL: http://healthjournal.arums.ac.ir/article-1-176-fa.html
الماسی علی، مرادی مسعود، شرفی کیومرث، عباسی شکوفه. تغییرات فصلی کیفیت هوای شهر کرمانشاه از نظر غلظت آلاینده PM10 در دوره 4 ساله (90-1387. سلامت و بهداشت. 1393; 5 (2) :149-158