زمینه و هدف: فاضلابهای بیمارستانی که دارای عوامل بیماریزا ، مواد دارویی و سمی میباشد، تخلیه آنها در چاههای جاذب یا شبکه فاضلاب شهری منجر به بحران آلودگی منابع آب میشود، بنابراین لازم است که فاضلاب بیمارستانی قبل از تخلیه تصفیه گردد. هدف از این مطالعه تعیین بهترین منعقدکننده قبل و بعد از ازنزنی جهت پیشتصفیه فاضلاب بیمارستانی میباشد. روش کار: در این مطالعه از سیستم آزمایشگاهی شامل مولد ازن با ظرفیت go3/h5/ 15، راکتور واکنش با حجم یک لیتر و دستگاه جارتست با استفاده از منعقدکننده آلوم، کلرورفریک و پلی آلومینیوم کلراید (PAC) استفاده گردید. پارامتر مورد بررسی کدورت بود که بر اساس کتاب روشهای استاندارد برای آزمایشهای آب و فاضلاب اندازهگیری گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که PAC به عنوان بهترین منعقدکننده قبل از ازنزنی فاضلاب بیمارستانی، با دوز 200 میلیگرم در لیتر همراه با پلی الکترولیت کاتیونی با دوز 1 میلیگرم در لیتر راندمان حذف کدورت را 2/99 درصد حاصل نمود. بعد از ازنزنی فاضلاب بیمارستانی، آلوم به عنوان بهترین منعقدکننده با دوز 200 میلیگرم در لیتر همراه با پلیالکترولیت کاتیونی 3/0 میلیگرم در لیتر راندمان حذف کدورت را 98/97 درصد حاصل نمود. نتیجهگیری: PACو آلوم به ترتیب به عنوان بهترین منعقدکننده قبل از ازنزنی و بعد از ازنزنی فاضلاب بیمارستانی مشخص شدند و همچنین ازنزنی دوز مصرفی منعقدکنندهها را پایین آورد.
Hassani A, Hazrati M, Alighadri M. Determining the Best Coagulants Before and After Ozonation to Pretreatment of the Hospital Wastewater (Case Study: Sabalan Hospitals in Ardabil). j.health 2011; 2 (2) :61-68 URL: http://healthjournal.arums.ac.ir/article-1-117-fa.html
حسنی امیرحسام، حضرتی مریم، عالیقدری مرتضی. تعیین بهترین منعقدکننده قبل از ازنزنی و بعد از ازنزنی جهت پیشتصفیه فاضلاب بیمارستانی (مطالعه موردی: بیمارستان سبلان شهر اردبیل). سلامت و بهداشت. 1390; 2 (2) :61-68